درد و دل دوستانه رفیق ر.دسترنج

سلام، هر کدام از رزمندگان و فدائیان راه آزادی که صادقانه و از روی عشق به میهنشان وبا آرزوی دست یافتن به جامعه ای نوین وبه دور از هرگونه سوءاستفاده از نیروی انسانی ، در پروسۀ حرکت بی پایۀ یکی از جریانات اپوزوتسیون خارج از وطن، شرکت داشته اند، روزی به خور آمده اند و متوجۀ تاثیر ناآگاه خود در جریانی که دقیقا مخالف اعتقادات قلبی و وجدانیشان را بوده است، َشده اند . اینان سرخورده از باور واهی که نسبت به تلاش تا دیروزشان داشته اند به زندگی روزمرۀ خود ادامه میدهند ولی این بار حتی به سفید بودن رنگ ماست هم شکاکند. به آرزوی روزی که ایرانیان به وحدت کلمه برسند وما شاهد بازگشت دوباره و اعتماد دوبارۀ عناصر سرخورده ای که مبارزه را کنار گزاشته اند، باشیم .

به راستی که نسل جوان ایران امروزچه بیرحمانه مجبور به دوش کشیدن تمامی اشتباهات و ندانمکاریهای نسلهای گذشتۀ خویش و مخصوصاََ جوانان دۀ پنجاه و شصت را، می باشد. نسلی تارخ مصرف گذشته، نسلی که بعد از طی شدن سه ده هنوز اندرخم همان کوچه اولیست. و چه گران می پردازد بهای تمام این ندانمکاریها را، امروز ایران

با کلیک کردن روی متن بالامی توانید ذره ای کوچک از برخورد با جوانان هموطنمان و وجود انقلاب نو و در حال تکامل را ببینید این است ارثیۀ بجامانده از
نسل گذشته مان!!!ا